کلافگی کودکان در خانه

این روزها در همه دنیا و در هر خانه ای ، کودکانی کلافه، پرخاشگر و بی حوصله را می توان دید که دیگر با هیچ وسیله ای سرگرم نمی‌شوند و برای رهایی از این وضعیت بی قراری می‌کنند.

تعطیلی مدارس، مهدها، باشگاه‌ ها، سینماها و شهربازی ها برای طولانی مدت و اجبار به در خانه ماندن همانگونه که برای همه افراد بعد از مدتی منجر به بی قراری و بی حوصلگی می شود به همان نسبت در کودکان و گاهی با شدت بیشتری باعث اضطراب و روابط چالشی با والدین می شود.

حتما خوانده و یا دیده اید که کودکان به روش ‌های مختلفی نسبت به استرس واکنش نشان می دهند، بعضی از آنها گوشه‌گیر، مضطرب و عصبانی می شوند و برخی دیگر بیشتر خودشان را به والدین می‌چسبانند.

در این شرایط همراه با تعطیلی مراکز تفریحی  و آموزشی، در مواردی نیز بنا بر گفته مادران بخصوص کودکان دچار استرس بیشتر و مشکلاتی همچون لکنت زبان شده اند که می تواند ناشی از اضطراب تنهایی کودک باشد.

مادر یک کودک هفت ساله می گوید:

اوایل شروع قرنطینه های کرونا ، راحت تر می شد پسرم را در خانه سرگرم کنم و خودش هم به روش های مختلفی خودش را مشغول بازی و سرگرمی می کرد.

آن موقع با آرامش و امیدواری می گفت بعد از کرونا فلان کار را انجام می دهیم یا فلان جا می رویم، این روزها با خشم و عصبانیت می پرسد پس این کرونای لعنتی کی تمام می شود؟!

یکی دیگر از مادران می گوید:

با توجه به عصبانیت ها و پرخاشگری های مستمر کودک پنج ساله ام چندین بار با مشاور و روانشناس تماس گرفته ام تا بتوانم کمی آرامش کنم.

او می گوید:

دخترم خیلی با عصبانیت حرف می زند و تقریبا تمام خواسته های معمولی خودش را با پرخاش بیان می کند و با هیچ کار و هیچ بازی دیگر بیشتر از چند دقیقه سرگرم نمی شود!

یکی دیگر از والدین از بی خوابی ها کودک ۱۱ ساله خود می گوید که خواب منظمی ندارد و همین بی خوابی ها و الزام به در خانه ماندن بیشتر از پیش او را بی حوصله کرده است.

مسلما این شرایط را خیلی از والدین تجربه کرده و با چالش های آن مواجه شده اند.

عده ای از کودکان مضطرب تر از قبل شده اند، چون به پایان این قرنطینه ها امیدی ندارند و قلب های کودکانه آن ها تحمل ادامه راه را ندارد.

آن دسته از کودکانی که از قبل دچار مشکل اضطراب بوده اند اکنون و بعد از این دوران طولانی در خانه ماندن میزان اضطراب آنها بیشتر شده است.

عدم آمادگی دنیا برای شرایط حاضر

خانواده ها و در مجموع جامعه برای چنین شرایطی، نظیر اجبار به در خانه ماندن و خانه نشینی و قرنطینه تجربه ای تا کنون نداشته است و در نتیجه برنامه مشخصی هم برای چنین دورانی تبیین نشده است.

در برنامه های گذشته کودکان یک نظم و برنامه ریزی برای رفتن به مدرسه، مهد، باشگاه، مراکز تفریحی و آموزشی وجود داشت که به یکباره می بایست تماما در خانه بمانند که این تغییر در شرایط طبیعی است که همانگونه که برای افراد بزرگسال همراه با بی حوصلگی هایی باشد برای کودکان نیز منجر به بیقراری شود.

در عین حال با شروع برنامه های آموزش مجازی و مشکلات ناشی از آن بیشتر وقت مادران صرف این مساله می شود.

عوض شدن مرتب نرم افزارهای حضور در مدرسه مجازی و مشکلات والدین و کودکان با آن، سبب شده خانواده ها این مسئله را آزار دهنده تصور کنند و کودکان به تبع آن ها این نارضایتی را داشته و دیگر مدرسه مجازی جذابیت سال قبل را نداشته باشد.

کودکان نگران شرایط موجود هستند با یادآوری اینکه قبلا من مدرسه، مهد، شهر بازی و مراکز ورزشی، پارک و خانه مادربزرگ می رفتم .

اکنون این کودک تمام وقت در خانه و در معرض تذکرات والدین برای توجه به کلاس های مجازی قرار دارد که می تواند برای کودکان  عذاب آور  و ناراحت کننده باشد.

کودکان از این که تمام وقت خود را باید در کنار بزرگسالان و والدین خود باشند بی حوصله می شوند، چون نیاز به بازی با همسالان دارند و بهانه گیری می کنند.

از طرفی خود والدین نیز شرایط مساعدتری نسبت به کودک ندارند و آنها نیز حوصله شان سر رفته است بنا براین  روابط والدین و فرزندی همراه با مشکلاتی شده است.

در چنین شرایطی (قرنطینه کرونا) والدین باید زمان بیشتری را صرف بازی با کودکان کنند و در زمان هایی محدود در مکان هایی که تردد کمتر است با رعایت اصول بهداشتی ، کودکان را از خانه بیرون بیاورند و چنانچه پشت بام های امنی وجود دارد، بردن کودکان به آن فضا می تواند موثر باشد.

در فضاهایی امن انجام بازی هایی همچون دوچرخه سواری و اسکوتر نیز می تواند در ایجاد حال خوب کودکان اثرگذار باشد.

والدین می باید در بازی با کودکان خود نوآوری داشته و این مهم را دریابند که در بازی با کودک باید کودکانه رفتار کنند. آیا این روند و رویه را آموخته اید؟

باید در خصوص رعایت اصول بهداشتی کرونا با آرامش به کودکان توضیحات لازم داده شود و در عین حال از تذکرهایی زیاده از حد و پی در پی نیز خودداری کرد چرا که نتیجه عکس خواهد داد و ممکن است کودک بر اثر لجبازی و بی حوصلگی رعایت نکند.

 

توصیه می شود اگر کودکان پرخاشگر شده اند در آن حد که به خودش و اطرافیان آسیب نمی زند  بهتر است فاصله خود را با آنها حفظ کنیم و قدری مسالمت آمیز تر با آنها رفتار شود.

باید صبوری کنید تا اندکی آلام درونی آنها التیام پیدا کند تا بتوانند فرمان پذیری داشته باشند.

گاهی ساخت کاردستی برای بالا بردن سطح دست ورزی کودک می تواند تا حدودی در رفع بی حوصلگی های کودکان و والدین موثر باشد.

اگر در گذشته از ساخت کاردستی فرار می کردید! لطفا در این دوران برای آرامش کودکتان با او همراه شوید و کاستی های قبلی خود را نیز جبران کنید 🙂

از صدای مشاور و مراکز مشاوره حداقل بصورت آنلاین مشاوره بگیرید.

لطفا بیشتر مطالعه کنید، این حقیقت وجود دارد که دنیا برای چنین شرایطی آموزش ندیده است .

انجام امورات مربوط به کودک شما مهمترین وظایف شماست و هیچ کس جز شما دلسوز شرایط او نیست.

                                                                                                           ادامه دارد

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 17 =